ODWIEDZINY DUSZPASTERSKIE – KOLĘDA 2025/2026

29. listopad – sobota – godz. 10.00

Ks. Proboszcz     ul. Dąbrowy od nr 4, ul. Narcyzowa od nr 58 do nr 6

Ks. Wikary         ul. Radoszowska /nr nieparzyste/ od nr 5 do nr 67

30. listopad – niedziela – godz. 13.00

Ks. Wikary        ul. Niewiadomska do nr 39

6. grudnia – sobota – godz. 10.00

Ks. Proboszcz    ul. Św. Jacka od nr 5 do nr 64

Ks. Wikary        ul. Niewiadomska, ul. Szybowa, ul. Polna /Piece/ do nr 41

7. grudnia – niedziela – godz. 13.00

Ks. Wikary        ul. Ustronna od nr 3 do nr 34b

12. grudnia – piątek – godz. 15.00

Ks. Proboszcz   ul. Korfantego 5, 3 i 1

13. grudnia - sobota - godz. 10.00

Ks. Proboszcz    ul. Krzywoustego od nr 42d do nr 3

Ks. Wikary        ul. Urbana od nr 6, ul. Barwna od nr 1 do nr 16a

14.grudnia – niedziela – godz. 13.00

Ks. Wikary        ul. Radoszowska od nr 2, ul. Szczerbicka od nr 90, do nr 54, ul. Mruli od nr 31 do nr 4

19. grudnia – piątek – godz. 15.00

Ks. Proboszcz   ul. Szczerbicka 1a, ul. Raciborska od nr 539g do nr 515

20. grudnia – sobota – godz. 10.00

Ks. Proboszcz     ul. Sportowa od nr 20, ul. Batorego, ul. Sportowa do nr 79

Ks. Wikary         ul. Sportowa od nr 18 do nr 4, ul. Raciborska od nr 275 do nr 466

21. grudnia – niedziela – godz. 13.00

Ks. Wikary        ul. Pietrzkowicka od nr 1 do nr 14, ul. Niwki od nr 1

27. grudnia – sobota – godz. 10.00

Ks. Proboszcz    ul. Pietrzkowicka do nr 16

Ks. Wikary        ul. Szczerbicka od nr 3 do nr 16, ul. Rozstajna od nr 3b do nr 31

28. grudnia – niedziela – godz. 13.00

Ks. Wikary        ul. Krzywoustego od nr 37 do nr 69k

29. grudnia – poniedziałek – godz. 15.00

Ks. Proboszcz i Ks. Wikary

ul. Niewiadomska od nr 71 do nr 38

30. grudnia – wtorek – godz. 15.00

Ks. Proboszcz i Ks. Wikary

ul. Szafranka od nr 8, ul. Broniewskiego, ul. Tuwima

2. stycznia – piątek – godz. 15.00

Ks. Proboszcz i Ks. Wikary

ul. Frontowa od nr 4 do nr 5

3. stycznia – sobota – godz. 10.00

Ks. Wikary    ul. Raciborska od nr 408 do nr 374h

Ks. Proboszcz      ul. Raciborska od nr 372 do nr 292

4. stycznia – niedziela – godz. 13.00

Ks. Wikary     ul. Radoszowska /nr parzyste/ od nr 8 do nr 62

5. stycznia – poniedziałek – godz. 15.00

Ks. Proboszcz i Ks. Wikary

ul. Raciborska od nr 464 do nr 414j

7. stycznia – środa – godz. 15.00

Ks. Proboszcz i Ks. Wikary

ul. Frontowa od nr 105 do nr 45

8. stycznia – czwartek – godz. 15.00

Ks. Proboszcz      ul. Staromiejska od nr 4 do nr 24, Frontowa od nr 47 do nr 25

9. stycznia – piątek – godz. 15.00

Ks. Proboszcz    ul. Raciborska od nr 617 do nr 543

10. stycznia- sobota- godz. 10.00

Ks. Proboszcz    ul. Szczerbicka od nr 87a, nr 48 do nr 21

Ks. Wikary        ul. Mojżesza od nr 8 do nr 61

11. stycznia-niedziela- godz. 13.00

Ks. Wikary        ul. Semana od nr 27 do nr 2, ul. Racławicka od nr 86a do nr 31

12. stycznia – poniedziałek – godz. 15.00

Ks. Proboszcz    ul. Św. Jacka nr 67 do nr 77, ul. Radoszowska od nr 133 do nr 181

13. stycznia- wtorek - godz. 15.00

Ks. Proboszcz     ul. Kordeckiego od nr 83 do nr 43

14. stycznia – środa – godz. 15.00

Ks. Proboszcz i Ks. Wikary

ul. Niewiadomska od nr 151, Krzywa, ul. Żytnia do nr 1

15. stycznia – czwartek – godz. 15.00

Ks. Proboszcz         ul. Raciborska od nr 511, ul. Wspólna, ul. Raciborska do nr 481

16. stycznia- piątek - godz. 15.00

Ks. Proboszcz     ul. Obywatelska, ul. Radosna, ul. Radoszowska       

17. stycznia- sobota- godz. 10.00

Ks. Proboszcz    ul. Radoszowska od nr 125 do nr 70

Ks. Wikary        ul. Kordeckiego od nr 39 do nr 1                                 

18. stycznia – niedziela – godz. 13.00

Ks. Wikary- KOLĘDA DODATKOWA

ANDRZEJ PRZYBYLSKI ARCYBISKUP METROPOLITA KATOWICKI

List Pasterski Arcybiskupa Metropolity Katowickiego

Drodzy Siostry i Bracia w Chrystusie,

pierwszy list pasterski, który piszę do Was jako Wasz nowy biskup, jest odczytywany w niedzielę, gdy słyszymy fragment Ewangelii o wdzięczności jednego z dziesięciu uzdrowionych trędowatych. Okazuje się, że wdzięczność jest ważną drogą do uzdrowienia. Ten, który wrócił do Jezusa, aby Mu podziękować za uzdrowienie z trądu, otrzymał dużo więcej niż zdrowie fizyczne. Został uzdrowiony również wewnętrznie. To prawda, że zdrowie jest bardzo ważne, ale oprócz zdrowia ciała człowiek do życia potrzebuje też zdrowego serca, zdrowego sumienia i zdrowej duszy.

Temat dziękczynienia z dzisiejszej Ewangelii prowadzi nas wprost do Eucharystii. Dziękczynienie jest bowiem w sercu każdej Mszy św. Za chwilę kapłan wezwie nas do tego, abyśmy wznieśli w górę nasze serca i dziękowali Panu Bogu, a w modlitwie prefacji potwierdzimy wszyscy, że to dziękczynienie jest godne i sprawiedliwe. Dlaczego Bóg lubi, gdy Mu dziękujemy? Dlaczego wolą Bożą jest, abyśmy Mu dziękowali w każdym położeniu? Dlaczego nasza obecność i dziękczynienie podczas Eucharystii mają uzdrawiającą moc?
Nie chodzi tu tylko o kilka kulturalnych słów ani nawet o wyrażenie czysto ludzkiej wdzięczności za spełnione prośby. Dziękczynienie to duchowa postawa człowieka, która pozwala nam zobaczyć, jak bardzo jesteśmy kochani i obdarowani przez Pana Boga. Przeciwieństwem dziękczynienia jest postawa braku, ciągłego narzekania i rozczarowania, widzenia we wszystkim kryzysów i sytuacji bez wyjścia. Kiedy zaczynamy dziękować Panu Bogu, nagle dostrzegamy, jak piękny jest stworzony przez Niego świat, ile dobra jest w ludziach i w nas samych. Dziękczynienie sprawia, że zło jest przezwyciężane przez dobro, ciemność jest rozpraszana przez światło, a smutek zamienia się w radość. Bóg zdumiewa się naszym dziękczynieniem, bo ono jest zewnętrznym znakiem nadziei. Tylko ci, którzy mają nadzieję, potrafią dziękować nawet w trudnym położeniu, bo ufają Bogu, że choć dziś doświadczają trudności, to jutro Bóg jest w stanie dać im uzdrowienie i nowe życie.

Właśnie od takiej postawy dziękczynienia chcę rozpocząć moje posługiwanie w archidiecezji katowickiej. Od ogłoszenia decyzji Ojca Świętego Leona XIV o mianowaniu mnie arcybiskupem metropolitą katowickim mam świadomość, jak wielkie i odpowiedzialne zadanie stoi przede mną. Wchodzę przecież w bogatą, stuletnią historię Kościoła na Górnym Śląsku. Może lepiej ode mnie wiecie, ile jest w nim radości, piękna i sukcesów, a ile spraw do poprawienia i zmiany zarówno na poziomie całej diecezji, jak i w poszczególnych parafiach i wspólnotach. Będę starał się stawać w całej prawdzie o nas i o naszym Kościele. Nie chcę unikać spraw trudnych i uciekać od problemów, choć wiem, że na wiele z nich nie znajdę natychmiastowych recept. Jezus przypomina nam jednak, że przezwyciężenie wszelkich trudności zaczyna się od wiary
i wdzięczności. „Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła” – tak kończy się przecież ta dzisiejsza rozmowa chorego z Chrystusem. I choć uzdrowienie trędowatego wymagało konkretnego spotkania z Jezusem, prośby o zmiłowanie i zwrócenia się do kapłanów o świadectwo oczyszczenia, to jednak ostatecznie wiara i dziękczynienie wyzwoliły go z choroby. Dlatego moje serce bardziej niż lękiem przepojone jest dziękczynieniem, bardziej niż obawami napełnione jest wiarą, że w tym wszystkim, do czego powołuje nas Bóg, są Jego łaska
i prowadzenie.

Najpierw dziękuję Panu Bogu za Wasze serdeczne przyjęcie mnie do wspólnoty Kościoła katowickiego. Odczułem to szczególnie podczas ingresu do katedry Chrystusa Króla. Wasza liczna obecność, modlitwy, przygotowanie tej uroczystości i wiele dobrych słów i życzeń pozwoliły mi poczuć się jak na prawdziwych zaślubinach biskupa z jego diecezją. Radość i wspólne świętowanie, uczestnictwo tylu biskupów, kapłanów, osób życia konsekrowanego, przedstawicieli parafii i wspólnot, gości reprezentujących środowiska ekumeniczne, służby cywilne, świat nauki i kultury były znakiem, jak wciąż ważne znaczenie ma dla nas wszystkich Kościół. Moją szczególną radością była obecność osób chorych, starszych i ubogich. Z wdzięcznością myślę o Telewizji Polskiej, Telewizji Trwam i mediach katolickich, dzięki którym w ingresie mogło uczestniczyć także wiele innych osób.

W ingresowej homilii podkreślałem pragnienie, aby ten ingres był nie tylko mój, ale był ingresem nas wszystkich, wejściem w nowy etap historii naszego Kościoła. To odnowione bycie w Kościele również warto zacząć od dziękczynienia. W ostatnich czasach wiele krytycznych słów mówimy i słyszymy o Kościele, a przecież wciąż jest w nim dużo dobra i dobrych ludzi. Pamiętając o tym, że to nie Kościół jest najważniejszy, tylko Pan Bóg, że to nie Kościół nas zbawił, tylko Jezus Chrystus, mamy jednocześnie świadomość, że to sam Bóg zdecydował, żeby przychodzić do nas, nauczać nas i uświęcać nie gdzie indziej, tylko w Kościele.

Nie ustawajmy więc we wdzięczności za nasz Kościół diecezjalny. Podziwiam, jak przez cały rok jubileuszowy odwiedzacie katowicką katedrę w ramach pielgrzymek dekanalnych, stanowych oraz różnych środowisk wiary. Za kilka dni wyruszamy z diecezjalną pielgrzymką do Rzymu, żeby przejść przez drzwi święte wielkich bazylik rzymskich i pokłonić się Piotrowi naszych czasów, papieżowi Leonowi XIV. W sercu i modlitwie zabieramy na tę pielgrzymkę każdego z Was. Przed nami 70. rocznica poświęcenia katedry, którą będziemy obchodzić 30 października, uroczystość Chrystusa Króla i wieńczący jubileusz 100-lecia naszej archidiecezji muzyczny spektakl w katowickim Spodku, 26 listopada br. Przy tej okazji składam podziękowanie biskupom Markowi, Adamowi i Grzegorzowi i wszystkim osobom, które
w czasie braku biskupa diecezjalnego, przez kilka miesięcy z zaangażowaniem troszczyły się o właściwe funkcjonowanie diecezji i godny przebieg roku jubileuszowego.

Niech to dziękczynienie za Kościół, który jest w archidiecezji, przeniesie się na nasze parafie i wspólnoty. Z wdzięcznością i nowym nastawieniem spójrzcie, proszę, na swoje parafie. Warto może zacząć od zwykłego uświadomienia sobie, że jest wielką łaską żyć i mieszkać
„po sąsiedzku” z Panem Bogiem obecnym w Najświętszym Sakramencie, przychodzącym do nas w innych sakramentach świętych sprawowanych w naszych parafialnych świątyniach. Warto, widząc spadającą liczbę powołań do kapłaństwa, podziękować Bogu za posługę, życie i towarzyszenie naszych kapłanów. Czyż nie są to wielkie dary kochającego nas Boga?
Czy można ich nie widzieć lub uznać je za zwykłą rzecz i coś, co nam się już tylko należy?

Pamiętajmy też, że Jezus w naszym kościele parafialnym jest obecny nie tylko w świętych znakach liturgii, ale również w naszej postawie wiary i współodpowiedzialności za wspólnotę. Można powiedzieć obrazowo, że Bóg w Kościele ma naszą twarz, ma twarz biskupa, kapłana i każdego człowieka wierzącego. Bądźmy piękną twarzą Boga w Kościele! Duchowni i świeccy, dzieci, młodzi i dorośli twórzmy w parafiach prawdziwą wspólnotę wiary i działania, nie tylko korzystając z duchowych darów, ale biorąc odpowiedzialność za duszpasterskie i materialne oblicze naszych parafii. Tak bardzo liczę na Wasze zaangażowanie w grupy modlitewne
i formacyjne, w katechezę parafialną i parafialne dzieła pomocy ubogim. Cieszę się, słysząc,
że w tylu naszych parafiach pod przewodnictwem proboszczów coraz aktywniej działają rady duszpasterskie i ekonomiczne. Róbmy też wszystko co możliwe, aby z otwartością i miłością głosić Ewangelię tym, których nie spotykamy już w murach naszych świątyń. Zanieśmy
im Jezusa przez odważne i radosne świadectwo wiary w naszych miejscach życia, pracy, nauki czy odpoczynku.

Obchodzony w tym roku Jubileusz 2025 i 100-lecia archidiecezji katowickiej jest najpełniejszym wyrażeniem dziękczynienia za to, że Bóg stał się człowiekiem, wszedł w naszą historię i zamieszkał z nami w Kościele. Tegoroczny jubileusz jest też zaproszeniem
do przygotowania do wielkiego Jubileuszu Odkupienia w roku 2033. Wtedy to będziemy obchodzić rocznicę śmierci i zmartwychwstania Jezusa i wydarzeń najważniejszych
dla naszego zbawienia – takich jak ustanowienie Eucharystii i kapłaństwa, zesłanie Ducha Świętego i wniebowstąpienie czy zainaugurowanie działalności pierwszych wspólnot kościelnych. Tak jak Pan Jezus wzrastał w mądrości i łasce u Boga od narodzenia aż po swoją śmierć na krzyżu, tak i my przez te osiem lat dzielących nas od tego wielkiego Jubileuszu postarajmy się wzrastać wraz z Jezusem.

Pragnę, aby każdy rok tego czasu przygotowań do Jubileuszu Odkupienia był poświęcony kolejno: dzieciom; młodzieży; małżeństwom i rodzinie; ludziom pracy i nauki; kapłanom i osobom życia konsekrowanego; ludziom starszym, chorym i ubogim. Tuż przed samym rokiem 2033 pochylimy się razem nad rzeczywistością naszych parafii i innych wspólnot kościelnych, aby stały się one jeszcze bardziej żywe, misyjne i ewangelizacyjne. Poświęcając jeden rok kolejnym grupom w Kościele, będziemy mieli okazję do refleksji nad ich aktualną sytuacją społeczną i religijną. Wsłuchani w głos Ducha Świętego, w świetle Słowa Bożego, będziemy też poszukiwać sposobów dotarcia z orędziem Ewangelii do współczesnego człowieka oraz takiego nawrócenia duszpasterskiego, które pozwoli nam lepiej służyć uświęceniu i zbawieniu ludzi. Zapraszam Was do tej wspólnej drogi ku Jubileuszowi Odkupienia, bo w każdym jubileuszu chodzi przede wszystkim o Boga i o takie powroty
do źródeł wiary, które ożywiają i kształtują naszą teraźniejszość i przyszłość.

W pierwszych dniach mojej posługi w archidiecezji katowickiej miałem okazję pielgrzymować do Matki Miłości i Sprawiedliwości Społecznej w Piekarach Śląskich, do Uśmiechniętej Pani z Pszowa i do Matki Bożej Fatimskiej w Turzy Śląskiej. Podczas październikowej modlitwy różańcowej duchowo wędruję też do każdego kościoła i każdej kaplicy, do każdej wspólnoty i do każdego domu znajdującego się w archidiecezji. Dziękuję Maryi, że jest pośród nas. Każdego z Was zawierzam Jej Niepokalanemu Sercu i razem z Wami śpiewam ku Jej czci: „Ciebie dziecięcym sercem błagamy, weź pod opiekę zbożny nasz lud. Lepszej od Ciebie Matki nie mamy, co by w błękity wiodła nas cnót”.

Z pasterskim błogosławieństwem

† Andrzej Przybylski

Arcybiskup Metropolita Katowicki

Katowice, 9 października 2025 r.
VA I-60/25

.

https://rodzina.archidiecezjakatowicka.pl/aktualnosci/166-narzeczeni-zarezerwuj-termin

https://www.archidiecezja.lodz.pl/app/uploads/2020/01/DekretOgolnyKonferencjiEpiskopatuPolskiOPrzeprowadzaniuRozmowKanonicznoDuszpasterskichZNarzeczonymiPrzedZawarciemMalzenstwaKanonicznegoZDnia8Pazdziernika2019roku.pdf

Teledysk Orkiestry Dobroczynnej do piosenki o Św. Jacku pt. 'Światło ze Śląska'.
Słowa i muzyka: Michał Tężycki. Utwór nagrano 'na żywo' w studiu zespołu 'Golala' w Skrzyszowie.
Realizacja nagrania: Eugeniusz Weindich.
Zdjęcia wykonano w Kamieniu Śląskim, rodzinnej miejscowości Św. Jacka i w kościele parafii Św. Jacka w Rydułtowach - Radoszowach.
Realizacja wideoklipu: Marcin Kozik.